به نام خالق یکتا

در باب دستور جلسۀ هفتگی: وادی هشتم

 

امواج چون گردباد بر زمین می‌آیند و آنچه برداشتنی باشد با خود به امانت می‌برند و این جز فرمان حاصل نمی‌گردد.


عنوان وادی به ما می‌گوید که باید حرکت کنیم و زمانی که شروع به حرکت کردیم در پس آن راه نمایان می‌شود. به‌راستی آیا میدانیم چگونه باید حرکت کنیم؟ آیا واقعاً مسیر را پیداکرده‌ایم؟ آیا فقط حرکت کنیم کافی است؟ و هزاران پرسش دیگر که در پرتو این وادی و وادی‌های دیگر هست و باید یاد بگیریم و بدانیم وادی هشتم به من همسفر می‌گوید با نشستن و کاسه چه کنم دست گرفتن و اینکه فقط بنشینم و تفکر کنم هیچ مشکلی از من حل نخواهد شد و نمی‌توانم مشکلاتی را که به‌واسطه نداشتن اطلاعات صحیح و درواقع نداشتن دانایی برای خودم به وجود آورده‌ام را حل کنم.

وادی هشتم به من یاد می‌دهد که اگر امروز هزاران بند به دست و پای من است و بخواهم از این بندها مانند منیت، ترس، ناامیدی، حسادت، تنفر و هزاران حس منفی که در وجودم است جدا شوم باید شروع به حرکت کنم البته این حرکت باید به‌گونه‌ای باشد که من راه را به‌سلامتی و آرامش طی کنم و این حرکت مستلزم این است که چندین پارامتر را رعایت کنم که در ابتدای حرکت باید خواسته داشته باشم و هدف خود را کاملاً مشخص نمایم یعنی اینکه بدانم از این حرکت که انجام داده‌ام چه چیزی می‌خواهم و آیا مشکل من را برطرف می‌کند یا خیر؟ دوم برای رسیدن به خواسته و یا هدفی که دارم باید با تمام وجود خواهان رسیدن به آن خواسته باشم و این میسر نمی‌شود مگر با تلاش، کوشش و اینکه تمام سختی‌های آن را باجان و دل بپذیرم و سوم ممکن است در این مسیر حرکتی با چندین راه برخورد کنم که راه‌ها به‌ دو بخش تقسیم می‌شود: یکی راه ارزشی و دیگری ضد ارزشی و من می‌توانم با هفت وادی که در کوله‌بار خوددارم راه درست را انتخاب کنم.

برای رسیدن به‌سلامتی، صلح، آرامش، آسایش و درنهایت عشق و محبت؛ بایستی در ابتدا اولین کاری که انجام می‌دهیم از خودمان جبران خسارت کنیم بدین معنا که به‌وسیله افکار و اندیشه‌های منفی مشکلاتی برای خودمان به وجود آورده‌ایم پس لازم است که در مرحله اول خودمان را ببخشیم و برای خسارتی که به خود وارد کرده‌ام به‌خصوص جسم و روانم اقدام نمایم؛ و درنهایت باید از جامعه خود هم جبران خسارت کنیم شاید فکر کنیم و بگوییم که من خسارتی به جامعه وارد نکرده‌ام ولی اگر درست فکر کنیم می‌بینیم که ما هم به‌نوبه خود به جامعه خسارت‌هایی وارد کرده‌ایم مانند آشغال ریختن در طبیعت؛ پس اگر بخواهیم از جامعه جبران خسارت کنیم اولین کاری که می‌توانیم انجام دهیم از واردکردن خسارت‌های بعدی جلوگیری کنیم و سپس با انجام کارهای ارزشی و پسندیده جبران کارهای ضد ارزشی گذشته را بنماییم.

بهتر است بدانیم این وادی یکی از وادی‌های اجرائی هست در اصل برای گذشتن از این وادی باید شرطی که در آن آمده است را اجرائی کنیم و آن چیزی نیست جزء بستن پیمان. در اجرای پیمان ما با پروردگار خود پیمان می‌بندیم که اولاً کارهای ضد ارزشی را انجام ندهیم و دوماً اینکه سعی کنیم تا آنجا که می‌توانیم بر پیمان خود استوار بمانیم و مرتکب اعمال ضد ارزشی نشویم.

امیدوارم روزی بیاید که تمام ما به نقطه‌ای برسیم که عاری از هرگونه حس‌های منفی باشیم و عاشقانه یکدیگر را دوست داشته باشیم.

معشوق به سامان شد تا باد چنین بادا         کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا.

 

نگارش: همسفر مهری (لژیون دوم)  

تایپ: کمک راهنما همسفر زهره (لژیون سوم)

تنظیم: کمک راهنما همسفر مریم (لژیون چهارم)



تاریخ : یکشنبه 2 اردیبهشت 1397 | 02:21 ب.ظ | نویسنده : همسفر مریم شفیعی | نظرات
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.