به نام قدرت مطلق الله

خلاصه سی دی راهزنان


 


 آقای مهندس قبل از اینکه شروع نمایند راجع به مصرف زیاد سیگار در کشورمان ایران اطلاع دادند و فرمودند: روزانه 150 نفر در ایران براثر مصرف سیگار و مبتلا شدن به انواع بیماری‌ها ازجمله سرطان حنجره یا ریه فوت می‌کنند که این آمار بسیار وحشتناک است و ایشان در ادامه فرمودند اگر برای خود ارزش قائل نیستیم و بودونبودمان برای خودمان اگر مهم نیست، برای اطرافیانمان خیلی مهم است و ضربه‌ای که از این راه زده می‌شود چه جانی و چه مالی غیرقابل مقایسه با مواد مخدر است.

نوشتار از 14/7/81

نوشتارها را به‌دقت عمل می‌نمایید ما تا زمانی که نوشتارها و گفتارها را وارد مرحله عمل نکنیم فایده‌ای ندارد؛ دو صد گفته چون نیم کردار نیست و با حلوا گفتن دهان شیرین نمی‌شود، یعنی تا زمانی که تفکر و اندیشه را وارد عمل نکنیم هیچ اتفاقی نمی‌افتد برای باورها ارزشی نیست ؛ خیلی وقت‌ها خیلی چیزها را باور دارند، خدا و پیغمبر را باور دارند، معاد و قیامت را باور دارند ولی در جهتش که منافعشان باید باشد و عمل کنند، عمل نمی‌کنند. پس باور خالی هیچ ارزشی ندارد؛ باور موقع ارزش پیدا می‌کند که با عمل درآمیخته شود.

و با این کار توان مالی خود را هم در آینده‌ی نزدیک نیاز خواهی داشت؛ بسیار محکم و استوار بنمایید که در انتشار کنگره 60 و برای آسان نمودن برنامه‌های زندگی بسیار مهم هست. البته این موضوع در بُعد یا حلقه‌ی زمینی بسیار اهمیت دارد.

ما پانزده سال پیش  شروع کردیم به استحکام پایه‌های مالی کنگره تلاش کنیم و امروز به این نقطه رسیدیم و کاملاً روی آن فکر کردیم جمله‌ای از علی ابن ابیطالب است که می‌گوید: برای دنیا آن‌چنان کن که تا ابد زنده‌ای و برای قیامت آن‌چنان کن که گویی لحظه‌ای بعد خواهی مرد. انسان باید از یک‌جهت فکر کند که همیشه زنده است و از یک‌جهت فکر کند که از این جهان خواهد رفت و برای اُمورات خود فکر کند.

لیدی جونز می‌گوید: ما هم در آن زمان حرکت به هر نقطه‌ای لازم می‌دیدیم که با تجهیزات کامل حرکت‌نمائیم ولی بازهم بعضی وقت‌ها دچار مشکل از نوع راهزنان و دزدها و بی‌نوایان نیازمند می‌شدیم.

ما خیلی چیزها را در زمین می‌آموزیم و بعد برمی‌گردیم، بنابراین برای ابعاد بعدی تفکر و اندیشه برای ما نقش بسیار کلیدی و مهمی دارد و آن چیزی که مالک آن هستیم  اندوخته‌های ذهنی ما است ما نه زمین و نه عرض را نمی‌توانیم در کیسه بگذاریم و با خود ببریم به جهان دیگری و ما مالک اندوخته‌های ذهنی خودمان هستیم؛ و اینجا می‌خواهد به ما بگوید که وقتی بخواهیم یک کاری را انجام دهیم، مسیری را برویم، حرکتی بکنیم به این صورت نیست که همه‌چیز درست باشد و شسته‌ورفته باشد اصلاً چنین چیزی نیست؛ خطر همیشه در تقاطع راه در کمین است و این‌گونه نیست که تو کارت درسته و حقیقت است این نیست که با هیچ مشکلی مواجه نشوید قطعاً با مشکلاتی مواجه می‌شوید و اگر مواجه شدید عصبانی نشو این فرایند کار است و بسیار طبیعی است.

که ما را به قول شما لخت می‌کردند؛ اما اکنون به‌گونه‌ای دیگر لخت می‌نمایند پس لازم است که با تفکر و آگاهی حرکت بنمایید تا از مسیر و هدف دور نشوید که ما بسیار شدیم.

در قدیم مثال لخت کردن بود؛ چون کفش و لباس ارزش زیادی داشت و مثل الآن نبود که یک نفر 10 جفت کفش داشته باشد برای همین راهزنان آدم را لخت می‌کردند اما اکنون به‌گونه‌ای دیگر عمل می‌کنند.

قاضی می‌گوید: البته این شامل حرفه ما هم می‌شد و لوئی می‌گوید: من هم بعضی وقت‌ها دودره می‌شدم.

دودره کردن یک حقه‌بازی بود، مثلاً به‌طرف می‌گفت بایست تا من بیایم ولی از در دیگر فرار می‌کرد به این کار می‌گفتند دودره کرد.

پدر می‌گوید چون من پدر بودم گاهی اوقات من خودم دودره می‌کردم، به‌هرحال ما در طول ادامه کمی خوب یا بد را انجام داده‌ایم؛ اما اکنون در حال انجام فرمان‌ها هستیم، شاید بازهم مجبور شویم قدری دودره نمائیم.

جمله مهم اینجاست؛ به‌هرحال ما در طول ادامه کمی خوب یا بد را انجام داده‌ایم. ما باید بدانیم صفت گذشته در انسان صادق نیست  چون انسان جاری است. معیار حال است و اینکه الآن چه‌کاره هست و نباید فقط گذشته را دید چون انسان در حال تکامل است؛ ممکن است یک‌زمانی مرتکب اشتباهاتی شود بهتر است که خودمان را ببخشیم و از این قضیه بیاییم بیرون و امروز ما تابع فرمان‌ها و قوانین الهی هستیم.

و باید مطلب در قالب خوبی بیان می‌شود که دستگاه‌های انسان بتواند به‌آسانی آن‌ها را دریافت و عمل بنماید.

و مطالبی که می‌خواهیم بیان کنیم انسان‌ها بهتر درک می‌کنند. مثلاً برای نهی از منکر می‌شود با زننده‌ترین حرکت بگوییم این کار را نکن؛ خود این حرکت بد است.

بنابراین مطالب فوق را به هر طریقی می‌توان بیان نمود (موسیقی، تئاتر یا بیان گویا) زیرا می‌شود به زبانه‌ای مختلف این‌ها را بیان کرد. اکنون می‌دانیم که کشورهای متمدن هم باکمال میل از برنامه‌های شما استقبال نموده‌اند، آنان شاید در امکانات بیشتری توفیقی بیابند و در آینده از معنای آن‌هم بتواند بهره‌مند بشوند. علم به نهایی نمی‌تواند با عمل کامل می‌شود و به این هر دو راه در ادامه بیشتر توجه بنمایید.

چیزی که در علم ما برخورد داریم؛ بعضی انسان‌ها می‌گویند: فلان مسئله درست نیست؛ بعضی از مسائل که ما در زندگی روزمره یا جهان علم ما آن را منتسب می‌کنیم به عقل ربطی ندارد، عقل اشتباه نمی‌کند چیزی که اشتباه می‌کند اطلاعاتی است که به عقل می‌رسد، حس اولین  نیروی به‌کارگیری قوه‌ی عقل است و حالا اگر حس اطلاعات غلط به عقل بدهد عقل فرمان اشتباه صادر می‌کند. اگر به گیرنده‌هایمان توجه نکنیم انگار می‌خواهیم به مسیر سردسیر برویم ولی وسایل مسیر گرمسیر را برداشته‌ایم آنگاه میدانیم که چه می‌شود.

 ازنظر کارکرد عقل ما، برنامه‌ریزی ما، توجه بسیاری به حسمان و دریافتمان داشته باشیم و بتوانیم دریافت‌های درستی داشته باشیم. ما همه از عقل لازم برخوردار هستیم اگر دریافت‌هایمان را درست انجام دهیم؛ خارج از تاب، خودخواهی و خارج از خرافات، می‌توانیم درست فکر کنیم و بیشتر اشتباهات ما به دلیل بی‌توجهی به گیرنده‌هایمان است.

ما امید بسیار داریم که همگی گردد تا انسان‌های بیشتری از برنامه استفاده بنمایند و این در سخنرانی‌های شما بیشتر اثر دارد و این ادامه داده شود حتی اگر درخواست خودتان باشد. در تقویت آن می‌توانید از تمامی انسان‌ها همان‌طور که تاکنون انجام داده‌اید انجام بدهید. ما خوشحال شدیم و هر جا که لازم باشد به شما یاری‌خواهیم داد.

پس نتیجه می‌گیریم به گیرنده‌هایمان توجه داشته باشیم و یکی اینکه در مسیری که ما انتخاب می‌کنیم خیال نکنیم که چون همه‌چیز درست است و حقیقت است حتماً به نتیجه می‌رسیم اصلاً این‌طور نیست مخصوصاً در جهان امروز.

نگارش و تایپ: کمک راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)

ویرایش: همسفر مریم (لژیون چهارم)

 



تاریخ : سه شنبه 4 اردیبهشت 1397 | 09:56 ب.ظ | نویسنده : همسفر مریم شفیعی | نظرات
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.