به نام قدرت مطلق الله
در باب دستور جلسه ظرفیت،مسئولیت،قبله گم کردن



این دستور جلسه هم باز به خود شناسی ما بر می گردد.اگر هر کس ظرف وجودی خود را بشناسد بر حسب میزان گنجایش خود مسئولیت قبول کند و در خواست داشته باشد و همین طور از دیگران انتظار داشته باشد،همیشه می‌تواند این ظرف را پر نگه دارد و کارهای خود را در جهت درست و به نحوی رو به قبله ی خود انجام دهد.اما اگر انتظارات و مسئولیت ها بیشتر از گنجایش فرد باشد این است که از نقطه تحمل او خارج شده و باعث می‌شود قبله ی خود را گم کند و راه و مسیر اصلی واینکه کجا بوده ام و به کجا رسیده ام...اینکه چه کسی دست من را گرفته و...اینکه این روزها را آرزو میکردم و اما...همه را فراموش میکند.
ما در کنگره همه مسئولیت داریم راهنما و ره جو نسبت به هم،مرزبانان نسبت به کل شعبه و... .یک ره جو باید بداند که از اعماق تاریکی شروع کرده و وقتی به آخر سفر خود رسید و یا بعد که به رهایی رسید قبله ی خود را گم کنند و بداند در قبال آنچه از کنگره گرفته است مسئول است و باید خدمت کند نه اینکه راه خود را کج کند و غرور کاذبی سراغش بیاید و همه ی زحمات راهنما را نادیده بگیرد،اگر این طور شد باز هم برگشت به همین جا را دارد.
در کل همیشه باید بدانیم که ظرفیت انسان ها با هم فرق میکند و البته هر که ظرفیت بیشتری داشته باشد مسئولیت های بیشتری به او می دهند و اگر این مسئولیت ها با ظرفیت فرد هماهنگی نداشته باشد قبله ی خود را گم میکند و حتی تخریب هایی هم ایجاد می شود.

تایپ:همسفر سعیده


تاریخ : جمعه 18 خرداد 1397 | 04:04 ب.ظ | نویسنده : همسفر سعیده | نظرات
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.