تبلیغات
وب لژیون همسفر مریم - در باب دستور جلسه هفتگی

از کجا به کجا

در باب دستور جلسه هفتگی

به قلم کمک راهنما؛ همسفر مریم

در کنگره سه سفر داریم؛ سفر اول از مصرف مواد مخدر تا قطع (کارهای ضد ارزشی باید قطع شود) که در اینجا مبدأ و مقصد مشخص است. در سفر دوم از قطع تا رسیدن به خود (باید خودمان و قدرت درون خود را بشناسیم چراکه برای رسیدن به خدا باید از دروازه خود عبور کرد) و سفر سوم از رسیدن به خود تا رسیدن به خدای خود که یک مقصد نیست، رفتن و رفتن و رسیدن و رسیدن‌هاست.

از کجا به کجا، این دستور جلسه بیشتر از پیش ما را به یاد سفر می‌اندازد؛ سفری که از بدو تولدمان آغاز نمودیم، سفر یعنی حرکت، حرکتی از یک مبدأ به یک مقصد و به امید رسیدن به مبدأ و اهدافمان که رنگارنگ و تمام‌نشدنی هستند. روزها سپری می‌شوند، فصل‌ها می‌گذرند و به تعداد سالهای زندگی‌مان افزوده می‌شود که این بسیار طبیعی است چون انسان بدون هدف و بدون امید افسرده و غمگین می‌شود و سکون، زندگی او را متلاشی می‌کند هرچند زمان کار خودش را می‌کند و بی‌وقفه پیش می‌رودو این ما هستیم که باید رشد کنیم، به تکامل و تعادل لازم برسیم پس باید عزم سفر داشته باشیم، در کنگره سه سفر داریم؛ سفر اول از مصرف مواد مخدر تا قطع (کارهای ضد ارزشی باید قطع شود) که در اینجا مبدأ و مقصد مشخص است. در سفر دوم از قطع تا رسیدن به خود (باید خودمان و قدرت درون خود را بشناسیم چراکه برای رسیدن به خدا باید از دروازه خود عبور کرد) و سفر سوم از رسیدن به خود تا رسیدن به خدای خود که یک مقصد نیست، رفتن و رفتن و رسیدن و رسیدن‌هاست

سفری که آغاز می‌کنیم هم درونی است و هم بیرونی که اساس کار سفر درونی است؛ سفر معنوی است که باید انجام دهیم از تاریکی و جهالت به روشنایی و دانایی از نفرت به‌طرف عشق، از کفر به ایمان و از قهر به مهر و تجربه ثابت کرده کسانی که در دنیا ازنظر مادیات بی‌نیاز هستند کسانی هستند که زودتر از افراد دیگر آرزوی مرگ برای خودشان می‌کنند چراکه معنویات یا رسیدن به خود را هیچ‌گاه جزء آرزوهایشان قرار ندادند. رسیدن به اموال و ثروت دست‌یافتی است ولی رسیدن به مرحله انسانیت که یک مقصد نیست بلکه همه‌چیز است، از همهٔ رنگ‌ها و زیبایی‌ها را در خود جای می‌دهد که تمامی ندارد، کی می‌رسیم و کی رسیدیم ندارد!

در وادی چهارم که یکی از وادی‌هایی است که برای اولین بار با نفس خود و مراحل نفس آشنا می‌شویم؛ چیزی که تعیین موجودیت می‌کنددر ظاهر و در باطن و نشانه اش این است که خواسته دارد و مهمتر اینکه در چه مرحله از نفسانیت قرار دارم و در ادامه می‌شود آن را تربیت کرد، جملهٔ زیبایی در این وادی آمده که بی‌ارتباط نیست؛ "به‌راستی مگر منظور قدرت مطلق که خود فرمانروای مطلق است از فرستادن ما به پایین‌ترین نقطه خلقت، غیرازاین است که بایستی انسان خودش با داشتن اختیار و پذیرفتن حیات خودش، خودش را به بالاترین نقطهٔ تکامل یا فرمان عقل همراه با صلح و آرامش برساند؟" پس اینجا هدفمان بسیار تا بسیار فراتر از آن چیزی می‌شود که قبل از ورود به کنگره جزء اهدافمان بود.

اکنون خداوند را بسیار تا بسیار شاکرم که با آشنایی با کنگره و آموزشهای ناب آن، به خودم و خدای خودم بیشتر آشنا شدم و این دستور جلسات تنها به خاطر این است که نگاهی به عقب بیندازم ببینم کجا بودم با چه دیدگاهی و چه تفکراتی و اکنون کجا هستم و نگاهم به زندگی چگونه است، اگر روزی با حال خراب و لباس کهنه ای که بر تن داشتم وارد کنگره شدم اکنون چه حالی دارم و در چه جایگاهی قرار دارم آیا توانسته ام مراحل سفر در کنگره را به انجام برسانم ؟ تا خدایی نا کرده دچار منیت نشوم و همیشه به یاد داشته باشم از کجا به کجا رسیده ام و  در ادامه می خواهم برسم و شاکر و قدردان کسانی باشم که در این راه ما را یاری می‌دهند از جمله بنیان گزار کنگره 60 دیده بانان و مرزبانان، کمک راهنمایان و همین‌طور همهٔ همسفرانی که در این راه بسیار باارزش ما را یاری می‌دهند. چرا که شکر گزاری از مخلوقین شکر گزاری از خداوند است.

با احترام کمک راهنما همسفر مریم(همسفرِمرتضی)

 تنظیم: همسفر سحر

تاریخ : دوشنبه 20 شهریور 1396 | 07:34 ق.ظ | نویسنده : مریم شفیعی | نظرات
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.